Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Neapol, 3-9 maja 2019r.

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubaj, 21-26 kwietnia 2018r.

III Konferencja Budownictwo Podziemne,
Wykorzystanie przestrzeni podziemnej

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress - pod hasłem “Surface challenges – underground solutions” - Bergen, 9-15 czerwca 2017

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – San Francisco, 22-28 kwietnia 2016r.

13. Konferencja Międzynarodowa Budownictwo Podziemne Praga 2016 (13th International Conference Underground Construction Prague 2016) oraz 3. Konferencja Tunelowa Krajów Europy Wschodniej, 3rd Eastern European Tunnelling Conference, 23-25 maja 2016.r

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubrovnik, Chorwacja, 22-28 maja 2015r.

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Brazylia, 11-15 maja 2014r.

II SYMPOZJUM "Tunel drogowy pod Martwą Wisłą" Gdańsk, 13.02.2014 r.

Światowy Kongres Tunelowy – Genewa, 1-6 czerwiec 2013 r.

Światowy Kongres Tunelowy – Bangkok, 21-23 maj 2012 r.

Sympozium BEZPIECZEŃSTWO PRZECIWPOŻAROWE W TUNELACH SAMOCHODOWYCH, KOLEJOWYCH I METRA

Sympozium ZMECHANIZOWANE METODY BUDOWY TUNELI

Podsumowując dzisiejsze sympozjum można przedstawić wysunięte przez Szanownych Autorów referatów szereg wniosków dotyczących poszczególnych podstawowych zagadnień. Wnioski te można pogrupować następująco:

W odniesieniu do warunków geotechnicznych wnioski te są następujące:

1. Wyniki wszystkich przeprowadzonych badań geotechnicznych zostały tak w zakresie rodzajów gruntów, jak również układu warstw potwierdzone podczas dotychczasowego drążenia. Istotne różnice zaobserwowano jedynie w odniesieniu do występowania kamieni i głazów.
2. Nie stwierdzono abrazyjności i adhezyjności przekraczającej wartości określone na podstawie zrealizowanych badań geotechnicznych.
3. Ze względu na to, że średnica tarczy wiertniczej przekracza miąższość poszczególnych warstw, następuje mieszanie się różnych rodzajów gruntów spoistych i sypkich. Stawia to przy drążeniu drugiej rury szczególne wymagania w odniesieniu do parametrów płuczki, gdyż rodzaj gruntu determinuje prędkość drążenia.

Analiza warunków hydrologicznych wykazała, iż:

1. Parametry filtracyjne warstwy wodonośnej okazały się wystarczające dla wyeliminowania zmian poziomu zwierciadła wód gruntowych, jakie powstawały w wyniku drążenia tunelu.
2. Rezygnacja z syfonów wyrównujących ciśnienie wód gruntowych po obu stronach konstrukcji tunelu znalazła podczas realizacji drążenia pierwszej rury swoje pełne uzasadnienie. Niezrozumiałe są natomiast wątpliwości wyrażane przez osoby nie mające wiedzy o zachodzących w podłożu zjawiskach.
3. Przy realizacji drugiej rury tunelu, a przede wszystkim przejść poprzecznych z zastosowaniem mrożenia gruntu, istnieje bezwzględna potrzeba jak najszybszego wprowadzenia stałego monitoringu jakości wód podziemnych, a w szczególności badań zawartości chlorków i mineralizacji. Sprawa jest niezwykle ważna ze względu na to, iż zasolenie wód gruntowych może w sposób znaczny utrudnić zamrażanie nawodnionego gruntu.
4. Ze względu na zaistniałą konieczność zagęszczania płuczki, szczególnie polimerami, wymagany jest przy realizacji drugiej rury tunelu monitoring mający na celu wychwycenie ewentualnych ucieczek płuczki.

Rozpatrując przebieg realizacji komór umożliwiających wprowadzenie i wyprowadzenie maszyny TBM można stwierdzić, iż:

1. Niezwykle istotną i decydującą o przyjętym rozwiązaniu obudowy i dna głębokich wykopów była bardzo szczegółowa analiza stratygrafii podłoża w którym dany wykop był realizowany. Chodzi głównie o identyfikację warstw gruntów o małej przepuszczalności, łącznie z określeniem ich miąższości.
2. Dla ustalenia metody uszczelnienia warstwy gruntu leżącej pod dnem wykopu istotne było bardzo dokładne określenie poziomu napiętego zwierciadła wód gruntowych oraz miąższości i przepuszczalności warstwy napinającej. Przeprowadzone bardzo dokładne dodatkowe badania geotechniczne i ich wszechstronna analiza, pozwoliły na bezpieczne wykonanie ścian szczelinowych obudowy wykopu i poziomego, kotwionego ekranu przeciw filtracyjnego w technologii iniekcji strumieniowej.
3. Wykonanie bezbłędne komory startowej i wyjściowej w wybranej technologii, z uwzględnieniem uzupełnionej i dzięki temu zagęszczonej siatki wierceń badawczych, stało się dowodem konieczności przyporządkowania liczby i rodzajów wierceń badawczych, do konkretnego obiektu budowlanego i rozpatrywanej technologii jego realizacji.
4. Przy obecnym rozwoju komputerowych metod obliczeniowych, bezpieczne i oszczędne projektowanie bardzo skomplikowanych obiektów budowlanych, musi uwzględniać przestrzenne modele rozpatrywanej budowli oraz najnowsze i sprawdzone metody obliczeniowe, przykładowo metody elementów skończonych w płaskim i przestrzennym stanie odkształcenia.
5. Realizacja komory startowej i wyjściowej maszyny TBM wykazała, że niemożliwe jest wykonywanie odpowiedzialnych konstrukcji budowlanych bez zapewnienia monitoringu zachowania się poszczególnych elementów konstrukcyjnych, decydujących o bezpieczeństwie całego przedsięwzięcia.

Doświadczenia uzyskane podczas budowy tunelu w otwartym wykopie pozwalają na stwierdzenie, iż dzięki zastosowaniu stalowych ścianek szczelnych, ścian szczelinowych o grubości od 80 do 120 cm, rozparcia ścian szczelinowych między innymi metodą podstropową, zakotwienia za pomocą mikropali żelbetowych i stalowych płyty fundamentowej tunelu przy wykorzystaniu warstw nieprzepuszczalnych lub ekranów przeciw filtracyjnych dla zredukowania działającego wyporu na płytę fundamentową, zrealizowano szczelną obudowę tunelu, która w końcowej fazie będzie ściśle powiązana z drążoną częścią tunelu.

Bardzo szczegółowa analiza realizacji tej części tunelu pozwala również na stwierdzenie, że o sukcesie zadecydowały najnowsze technologie tak w zakresie wykonawstwa ścian szczelinowych, jak i wykonawstwa różnego rodzaju pali oraz ekranów przeciw filtracyjnych. Pomijając technologię całej budowy, wymagającej przykładowo wykonania 11 przegród technologicznych, zwrócić należy uwagę na szeroko zakrojoną kontrolę jakości, polegającą między innymi na przeprowadzeniu szeregu badań na poletkach doświadczalnych oraz sprawdzanie wszystkich elementów konstrukcyjnych tunelu w trakcie realizacji i po wykonaniu poszczególnych robót. Można zatem wyciągnąć istotny wniosek, iż podczas realizacji odpowiedzialnych budowli w nawodnionym podłożu, sprawa skutecznej kontroli niezależnie od zastosowanej technologii, wybija się na pierwsze miejsce. Możemy dzisiaj powiedzieć, że omawiane obiekty tunelu w otwartym wykopie, zostały wykonane w sposób wzorcowy i z tego względu powinny być przedmiotem dalszych szczegółowych rozważań oraz analiz, szczególnie dla przeprowadzenia szkoleń z realizacji takich obiektów.

Przy omawianiu realizacji tunelu w otwartym wykopie należy zwrócić uwagę na konieczność bardzo ścisłej współpracy między wykonawcą i projektantem, szczególnie wobec konieczności optymalizowania rozwiązań technologicznych i ich dostosowania do możliwości materiałowych i sprzętowych wykonawcy. W odniesieniu do omawianego tunelu można z pełnym przekonaniem stwierdzić, że nadzór autorski w sposób profesjonalny rozpatrywał na bieżąco schematy pracy konstrukcji w jej stanie bieżącym i docelowym oraz podejmował decyzje mające na celu pełne wykorzystanie potencjału technologicznego dla bezpiecznego prowadzenia budowy oraz osiągnięcia założonego celu w postaci gotowego tunelu. Należy założyć, że działanie nadzoru autorskiego będzie w dalszym ciągu skuteczne, przy czym będzie wymagało bardzo dużego zintensyfikowania, szczególnie podczas realizacji przejść poprzecznych. W każdym przypadku należy wyciągnąć wniosek, oparty również na doświadczeniach zdobytych podczas drążenia pierwszej rury tunelu, iż zapewnienie dobrego funkcjonowania nadzoru autorskiego jest zadaniem podstawowym podczas dalszych etapów realizacji omawianej inwestycji.

Warunkiem rozpoczęcia instalacji maszyny TBM było wykonanie wspomnianej wyżej komory startowej. W przedstawionych referatach omówiono bardzo szczegółowo wszystkie prace przygotowawcze do ustawienia maszyny i rozpoczęcia drążenia. Jesteśmy aktualnie w fazie instalacji maszyny TBM w komorze startowej i realizacji prac przygotowawczych do rozpoczęcia drążenia drugiej rury tunelu. Oznacza to, że wszystkie doświadczenia, zdobyte podczas instalacji maszyny dla drążenia pierwszej rury tunelu, zostały w pełni uwzględnione. Autorzy referatu dotyczącego instalacji maszyny TBM dla wydrążenia pierwszej rury tunelu wyciągają jedynie wniosek o konieczności zachowania dotychczasowych wzorców i procedur wypracowanych podczas przygotowania maszyny TBM do drążenia pierwszej rury tunelu, z tym, że podkreślają bardzo dobrą organizację robót. Oby tak było dalej!

Analiza przebiegu drążenia i wykonawstwa pierwszej rury tunelu wymaga rozważenia przy realizacji drugiej rury tunelu trzech podstawowych działań:

1. Opracowanie i wdrożenie szczegółowej metody drążenia dla stwierdzonych warunków hydrogeologicznych i zlokalizowanych przeszkód w postaci nabrzeży, Martwej Wisły i Bazy „Orlenu”.
2. Opracowanie i wdrożenie metody produkcji i transportu prefabrykowanych elementów żelbetowych obudowy stałej, czyli tak zwanych tubingów.
3. Obliczenie spodziewanych osiadań podłoża i zlokalizowanych przeszkód oraz pomiar tych osiadań w trakcie drążenia i wykonawstwa obudowy tunelu.