[Rozmiar: 4717 bajtów] Podkomitet Budownictwa Podziemnego
Polskiego Komitetu Geotechniki

Polska Grupa Międzynarodowego
Stowarzyszenia Robót Podziemnych ITA-AITES
AKTUALNOŚCI HISTORIA DZIAŁALNOŚĆ WYDARZENIA WSPÓŁPRACA OSOBY KONTAKT
Sponsor platynowy
herrenknecht
Członkowie wspierający
Menard Polska sp. z o.o.
Soletanche Polska sp. z o.o.
Keller Polska sp. z o.o.
Soletanche Polska sp. z o.o.
Metro Warszawskie Sp. z o.o.
Wydarzenia

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubaj, 21-26 kwietnia 2018r.


 ... więcej >>

III Konferencja Budownictwo Podziemne III Konferencja Budownictwo Podziemne,
Wykorzystanie przestrzeni podziemnej

WARSZAWA 11-12.04.2018  ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress - pod hasłem “Surface challenges – underground solutions” - Bergen, 9-15 czerwca 2017

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – San Francisco, 22-28 kwietnia 2016r.


 ... więcej >>

13. Konferencja Międzynarodowa Budownictwo Podziemne Praga 2016 (13th International Conference Underground Construction Prague 2016) oraz 3. Konferencja Tunelowa Krajów Europy Wschodniej, 3rd Eastern European Tunnelling Conference, 23-25 maja 2016.r

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubrovnik, Chorwacja, 22-28 maja 2015r.


 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Brazylia, 11-15 maja 2014r.


 ... więcej >>

II SYMPOZJUM Tunel drogowy pod Martwą Wisłą II SYMPOZJUM "Tunel drogowy pod Martwą Wisłą" Gdańsk, 13.02.2014 r.

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy – Genewa, 1-6 czerwiec 2013 r.

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy – Bangkok, 21-23 maj 2012 r.


 ... więcej >>

Sympozium BEZPIECZEŃSTWO PRZECIWPOŻAROWE W TUNELACH SAMOCHODOWYCH, KOLEJOWYCH I METRA

odbyło się w hotelu Sheraton w Warszawie w dniu 2 pażdziernika 2006 roku.  ... więcej >>

Sympozium ZMECHANIZOWANE METODY BUDOWY TUNELI

odbyło się w sali Koncertowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie w dniu 5 września 2005 roku.  ... więcej >>

Sympozium BEZPIECZEŃSTWO PRZECIWPOŻAROWE W TUNELACH SAMOCHODOWYCH, KOLEJOWYCH I METRA odbyło się w hotelu Sheraton w Warszawie w dniu 2 pażdziernika 2006 roku.

Spotkanie zostało zorganizowane przez Podkomitet Budownictwa Podziemnego Polskiego Komitetu Geotechniki, Międzynarodowe Stowarzyszenie Tunelowe - ITA-AITES (Committee of International Tunnelling Association), jego Komitet ds. Bezpieczeństwa Eksploatacji Obiektów Podziemnych - COSUF (Committee on Operational Safety of Underground Facilities) oraz Metro Warszawskie Sp. z o. o.

Obradom przewodniczyli:

Wojciech Grodecki (PL)- Przewodniczący Podkomitetu Budownictwa Podziemnego Polskiego Komitetu Geotechniki ,
Claude Berenguier (FR) - Sekretarz Generalny Międzynarodowego Stowarzyszenia Tunelowego ITA-AITES,
Alfred Haack (D)- Przewodniczący Komitetu ds. Bezpieczeństwa Eksploatacyjnego Budowli Podziemnych COSUF-ITA
Fot. Obrady otworzył dr inż. Wojciech Grodecki - Przewodniczący Podkomitetu Budownictwa Podziemnego Polskiego Komitetu Geotechniki Kliknij by powiększyć

Podczas seminarium przedstawiono następujące prezentacje:

Alfred Haack (D)-Przegląd działalności Komitetu ds. Bezpieczeństwa Eksploatacji Obiektów Podziemnych oraz Europejskich Projektów Badawczych w Tunelach, COSUF-ITA >>>

Tragiczne pożary w tunelach w ciągu ostatnich lat stały się przedmiotem dyskusji ekspertów w Europie i na całym świecie. W Niemczech, podobnie jak w innych krajach, spowodowały nawet całkowitą rewizję krajowych wytycznych dotyczących bezpieczeństwa w tunelach drogowych i kolejowych. Komisja Europejska opracowała dyrektywy dotyczące minimalnego wyposażenia ratowniczego dla tych budowli. Spojeniem tych działań, jak również organizacją ogólnoświatowej wymiany poglądów, doświadczeń oraz wyników badań z zakresu bezpieczeństwa eksploatacji budowli podziemnych zajmuje się COSUF- Komitet ITA ds. Bezpieczeństwa Eksploatacji Obiektów Podziemnych. Działania te uzupełniane są intensywnymi pracami badawczymi – krajowymi i na skalę międzynarodową. Autor referatu specjalną uwagę poświęcił omówieniu udziału COSUF w 7 projektach badawczych i sieciowych (DARTS, FIT, UPTUN, Safe Tunnel, SIRTAKI, Virtual Fires, Safe-T rozpoczętych w ramach 5. Ramowego Programu Badawczego UE oraz udziału w 2. projektach rozpoczętych w ramach 6. Ramowego Programu Badawczego UE, tj. L-SURF i Euro-TAP. W referacie przedyskutowano szczegółowo cele, zaawansowanie prac oraz osiągnięcia każdego z w/w projektów badawczych. W podsumowaniu Profesor A.Haack przedstawił perspektywy i priorytety przyszłych działań Komitetu.

Marieke Martens (NL)- Zachowania ludzi w czasie wypadków w tunelach: użytkownicy, operatorzy i ekipy ratownicze >>>

Autorka przedstawiła w referacie wyniki niezwykle interesujących badań zachowań ludzkich w tunelach w obliczu zagrożenia, wykonywanych w ramach europejskiego projektu UPTUN. W badaniach tych człowiek odgrywa kluczową rolę podczas wypadków w tunelach. Wydziela się trzy grupy - uczestników wypadku: użytkowników, operatorów tuneli oraz ekip ratowniczych. W referacie opisano szczegółowo badania dotyczące zachowań poszczególnych grup w obliczu zagrożenia, ich potrzeb oraz zadań. Przykładowo - dla użytkowników najważniejsze jest zorientowanie się w sytuacji i przedostanie do bezpiecznego miejsca, dla operatorów - podjęcie właściwych decyzji i komunikacja, a dla ekip ratowniczych - dotarcie do tunelu w najkrótszym możliwym czasie oraz próba zminimalizowania skutków zdarzenia. Na podstawie przeprowadzonych badań opracowano wytyczne dotyczące wzorców prawidłowych zachowań poszczególnych grup oraz programy ich wdrażania.

Niels Peter Hoj CH)-Zagrożenia w tunelach >>>

W referacie omówiono zagrożenia występujące w tunelach podczas ich użytkowania w kontekście analizy ryzyka i metod zapewnienia bezpieczeństwa. W tunelach najczęściej zdarzają się wypadki o niewielkich konsekwencjach, które nie różnią się od podobnych wypadków na otwartych odcinkach dróg. Niektóre specyficzne cechy tuneli powodują potencjalnie poważniejszy przebieg zaistniałych w nich wypadków, np. pożarów czy też związanych z przewozem niebezpiecznych materiałów. W referacie przedstawiono narzędzia projektowe umożliwiające uwzględnienie zagadnienia ryzyka w trakcie projektowania tunelu, a także wymieniono szereg zagrożeń charakterystycznych dla tuneli. Autor omówił "projekt optymalny" zapewnienia bezpieczeństwa w tunelu, charakteryzując szczegółowo trzy podstawowe rodzaje środków bezpieczeństwa jakimi są: zapobieganie, łagodzenie skutków zdarzenia oraz akcja ratownicza. Projekt optymalny tworzony jest w oparciu nie tylko o wiedzę praktyczną, ale przede wszystkim z wykorzystaniem wieloaspektowej "wiedzy praktycznej" o procesach i zdarzeniach, które mogą zaistnieć podczas wypadku.

Alfred Haack (D)-Scenariusze kryzysowe dla tuneli i stacji metra w transporcie publicznym >>>

Autor przybliża w referacie cel rozpoczętego w Niemczech projektu badawczego pt. "Scenariusze kryzysowe dla tuneli publicznego transportu kolejowego i ich realizacja". Realizacja tego projektu ma na celu opracowanie, na podstawie analizy wielu możliwych scenariuszy kryzysowych, jednego, standardowego scenariusza. Umożliwiłoby to stworzenie na terenie Niemiec jednolitego sytemu zabezpieczeń tuneli kolejowych, bazującego na standardowym scenariuszu kryzysowym. Autor omówił szczegółowo przykładowy scenariusz kryzysowy dotyczący pożaru pojazdu. Wymienił szereg czynników, które należy przeanalizować przy projektowaniu tunelu tak, aby spełniony był podstawowy warunek bezpieczeństwa w tej sytuacji: czas ewakuacji powinien być krótszy od czasu zadymienia. W podsumowaniu podkreślono konieczność ścisłej współpracy wszystkich osób zaangażowanych w planowanie i projektowanie tunelu z ekspertami ds. bezpieczeństwa.

Felix Amberg (CH)-Sprzęt, szkolenie oraz kształcenie ekip kryzysowych >>>

W referacie omówiono badania dotyczące wszechstronnego, zintegrowanego programu szkoleń dla straży pożarnej oraz służb ratowniczych obsługujących długie tunele drogowe i kolejowe. W ramach prowadzonych badań zorganizowano próbny kurs szkoleniowy, pozwalający jego uczestnikom zdobyć doświadczenie w posługiwaniu się sprzętem ratowniczym oraz zrozumieć ogólną organizację współdziałania wszystkich rodzajów ekip biorących udział w akcji ratowniczej. Uczestnicy kursu zostali zapoznani z sytuacjami kryzysowymi, powstającymi zagrożeniami oraz ryzykiem poprzez udział w różnorodnych scenariuszach ćwiczebnych. Pierwszy etap stanowiło szkolenie w zakresie procedur podstawowych, takich jak komunikowanie się w sztucznie zadymionych tunelach oraz rozpoznawanie sytuacji kryzysowych z udziałem substancji nieokreślonych (niejednokrotnie trujących). W warunkach kontrolowanych przeszkolono jednostki kryzysowe pod kątem działania w warunkach rosnącej temperatury i gęstniejącego dymu w czasie prawdziwych pożarów w tunelu. W tym celu w obiekcie badawczym z korytarzami podziemnymi - VSH Hagerach Test Galery Ltd. zaaranżowane zostały realne wypadki, takie jakie mają miejsce w tunelach. Przeprowadzone ćwiczenia wykazały niezbicie potrzebę takich kursów. Zaobserwowano znaczącą zmianę zachowań ekip ratunkowych pod wpływem stresu wywołanego pracą w warunkach zagrożenia panujących w tunelu. Dodatkowo, w szkoleniach testowych wykazano iż problemy, które nie są kluczowe na powierzchni ziemi, nabierają w tunelu większego znaczenia. Przykładem tego mogą być: problemy z łącznością i rozpoznaniem miejsca wypadku, ratowanie ludzi na dużej głębokości operacyjnej i ich transport na powierzchnię ziemi.

Kees Both (NL)-Czynne i bierne zabezpieczenia przeciwpożarowe w tunelach: przyjaciele czy wrogowie? >>>

W referacie opisano typowe oraz nowatorskie zastosowania czynnych i biernych zabezpieczeń przeciwpożarowych. Omówiono zakres ich stosowania oraz pozytywne i niepożądane skutki ich zastosowań. Czynne zabezpieczenia przeciwpożarowe stosuje się w głównej mierze we wczesnym stadium pożaru i rozprzestrzeniania się dymu, a ich głównym celem jest ułatwienie ewakuacji i ochrona ludzi. Ich zaletą jest "elastyczność reagowania" czyli podążanie za rozwojem wypadków oraz spełnienie licznych wymogów bezpieczeństwa. Bierne środki używane są natomiast do ograniczenia szkód, przeważnie w zaawansowanym stadium rozwoju pożaru. Ich główne funkcje to zabezpieczenia przed gorącem oraz wzmocnienie wytrzymałości betonu obudowy na działanie wysokich temperatur. Dobrze wykonany projekt zabezpieczenia przeciwpożarowego uwzględnia zastosowanie kombinacji tych środków. Należy jednak podkreślić, że każdy tunel ma unikalny system zabezpieczeń, dlatego przy jego projektowaniu należy w pierwszej kolejności przygotować scenariusze pożarów, a następnie określić wymagania i sposób ich realizacji.

Didier Lacroix (F)-Zarządzanie ryzykiem w tunelach samochodowych >>>

Dramatyczne pożary, które miały miejsce w 1999 roku w tunelach Mont Blanc (Francja-Włochy; 39 ofiar śmiertelnych) oraz w Tauern (Austria; 12 ofiar śmiertelnych) zmieniły radykalnie sposób postrzegania kwestii bezpieczeństwa w tunelach drogowych. Dotychczas bezpieczeństwo w tunelach było przedmiotem zainteresowań wyłącznie specjalistów, obecnie stało się ono kwestią społecznego zainteresowania, wywołując także zainteresowanie ze strony polityków. Katastrofalne pożary miały również miejsce w tunelach kolejowych, np.: w tunelu pod kanałem la Manche (1996, Francja-Wielka Brytania; brak ofiar, ale znaczne zniszczenia), w kolejce linowej biegnącej w tunelu w Kaprun (2001, Austria; 155 ofiar śmiertelnych) oraz w metrze w Daeg (2003, Południowa Korea; 200 ofiar śmiertelnych). Jest oczywistym, że kwestia bezpieczeństwa eksploatacji budowli podziemnych była zawsze przedmiotem dogłębnych studiów, jednak tragiczne skutki w/w pożarów wymusiły rozpoczęcie nowych prac badawczych w tym kierunku. W referacie przedstawiono przegląd prac badawczych – zarówno ukończonych jak i będących w dalszej realizacji. Francja, po ciężkim ciosie jakim był pożar w tunelu Mont Blanc, była pierwszym krajem (2000 rok), który wprowadził nowe przepisy zawierające zarówno nowoczesne techniczne systemy odniesienia, jak i zbiór procedur zapewniających zwiększenie bezpieczeństwa w tunelach. Głównym krokiem podjętym na poziomie europejskim było przyjęcie Dyrektywy 2004/54/WE z dnia 29 kwietnia 2004 roku o minimum wymogów bezpieczeństwa w tunelach transeuropejskiej sieci drogowej. Dyrektywa ta opiera się na wypróbowanych i sprawdzonych procedurach francuskich, rozbudowuje je o postanowienia uzupełniające oraz w znacznym stopniu poszerza ich zakres. W referacie omówiono ogólny zarys polityki francuskiej w tej dziedzinie, wiedzę zdobytą w trakcie jej pięcioletniego stosowania oraz postanowienia zawarte w Dyrektywie. Na koniec referatu, autor zwraca szczególną uwagę na możliwości, otwierające się dzięki ustanowionej Dyrektywie, wdrożenia części składowych systemu zarządzania bezpieczeństwem w tunelach drogowych, takich jak: system technicznego odniesienia, metody analizy, narzędzia komunikacyjne dla wszystkich zaangażowanych, a także procedury zdobywania wiedzy w trakcie eksploatacji tuneli. W ocenie autora – systematyczne wprowadzanie wszystkich powyższych procedur będzie skutkowało zwiększeniem bezpieczeństwa w tunelach.

Wszystkie przedstawione referaty zebrano w dwujęzycznych materiałach konferencyjnych wydanych przez Fundację Edura - Edukacja i Technika Ratownictwa.

W końcowej części Seminarium miała miejsce dyskusja w formie "okrągłego stołu", której przewodniczył pan Alfred Haack. Poświęcona była, między innymi, takim zagadnieniom, jak:

  • Jaki jest obecny status bezpieczeństwa tunelowego w Polsce i w Unii Europejskiej.
  • Jakie są oczekiwania dotyczące przyszłych badań i rozwoju tematu.
  • Czy zagadnienie bezpieczeństwa w tunelu jest obowiązkiem inwestorów prywatnych czy państwa.
  • W jaki sposób i jakie media wykorzystać do kreowania świadomości społeczeństwa i kształcenia prawidłowych zachowań użytkowników tuneli?
  • Jaki powinien być sposób kształcenia, treningu i sprzęt dla służb pożarniczych i ratownictwa?
  • Gdzie i do jakiego stopnia powinny być stosowane Stałe Systemy PPOŻ?
  • Gdzie powinny być instalowane - w samochodach czy jako element tunelu?

Kliknij by powiększyć Fot. Dyskusja przy "okrągłym stole", przewodniczący prof. Alfred Haack

W dyskusji oprócz autorów wcześniej wygłoszonych referatów udział wzięli polscy eksperci w osobach Mirosława Kosiorka i Grzegorza Sztarbały (ITB) oraz uczestnicy Seminarium. Spotkanie zakończyło się merytorycznym podsumowaniem obrad, podziękowaniem uczestnikom oraz wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania konferencji.

Fot. Podsumowanie i zakończenie obrad - dr inż. Wojciech Grodecki Kliknij by powiększyć

W seminarium wzięło udział 150 gości - przedstawicieli biur projektowych, producentów urządzeń i zabezpieczeń przeciwpożarowych, uczelni i ośrodków naukowo - badawczych, Państwowej Straży Pożarnej, stowarzyszeń oraz firm branży budowlanej z kraju i z zagranicy. Ze strony organizacyjnej konferencja została przygotowana przez pracowników Zakładu Geotechniki i Budowli Podziemnych Politechniki Warszawskiej oraz Fundacji Edura. Poza przychylnością władz ITA-AITES i wkładem merytorycznym członków COSUF do zorganizowania Seminarium, bezpłatnego dla jego uczestników, mogło dojść dzięki hojności Sponsorów. Byli nimi: PKP Polskie Linie Kolejowe, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad, Promat TOP Sp.z o.o., Lampertz GmbH & Co.KG (D), VersuchsStollen Hagerbach AG (CH), Mercor S.A. i Fundacja Edura. Na zaproszenie Podkomitetu Budownictwa Podziemnego, następnego dnia tj. 3 paĄdziernika 2006, obradował w Warszawie COSUF (Committee on Operational Safety of Underground Facilities). Ponadto, na zaproszenie Dyrekcji Metra Warszawskiego Goście zapoznali się z nowoczesnym sprzętem ratowniczym, który może być użyty w sytuacjach kryzysowych i z dyspozytornią ruchu na I linii metra. Następnie, dzięki uprzejmości Dyrekcji Przedsiębiorstwa Budowy Kopalń PeBeKa S.A. z Lubina, zwiedzili budowę bielańskiego odcinka metra, na którym występują wszystkie metody odkrywkowe oraz ma zastosowanie klasyczna metoda tarczowa.