[Rozmiar: 4717 bajtów] Podkomitet Budownictwa Podziemnego
Polskiego Komitetu Geotechniki

Polska Grupa Międzynarodowego
Stowarzyszenia Robót Podziemnych ITA-AITES
AKTUALNOŚCI HISTORIA DZIAŁALNOŚĆ WYDARZENIA WSPÓŁPRACA OSOBY KONTAKT
Sponsor platynowy
herrenknecht
Członkowie wspierający
Soletanche Polska sp. z o.o.
Peri Polska
Keller Polska
Metro Warszawskie Sp. z o.o.
Menard Polska sp. z o.o.
Wydarzenia

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Neapol, 3-9 maja 2019r.

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubaj, 21-26 kwietnia 2018r.


 ... więcej >>

III Konferencja Budownictwo Podziemne III Konferencja Budownictwo Podziemne,
Wykorzystanie przestrzeni podziemnej

WARSZAWA 11-12.04.2018  ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress - pod hasłem “Surface challenges – underground solutions” - Bergen, 9-15 czerwca 2017

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – San Francisco, 22-28 kwietnia 2016r.


 ... więcej >>

13. Konferencja Międzynarodowa Budownictwo Podziemne Praga 2016 (13th International Conference Underground Construction Prague 2016) oraz 3. Konferencja Tunelowa Krajów Europy Wschodniej, 3rd Eastern European Tunnelling Conference, 23-25 maja 2016.r

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Dubrovnik, Chorwacja, 22-28 maja 2015r.


 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy, World Tunnel Congress – Brazylia, 11-15 maja 2014r.


 ... więcej >>

II SYMPOZJUM Tunel drogowy pod Martwą Wisłą II SYMPOZJUM "Tunel drogowy pod Martwą Wisłą" Gdańsk, 13.02.2014 r.

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy – Genewa, 1-6 czerwiec 2013 r.

 ... więcej >>

Światowy Kongres Tunelowy – Bangkok, 21-23 maj 2012 r.


 ... więcej >>

Sympozium BEZPIECZEŃSTWO PRZECIWPOŻAROWE W TUNELACH SAMOCHODOWYCH, KOLEJOWYCH I METRA

odbyło się w hotelu Sheraton w Warszawie w dniu 2 pażdziernika 2006 roku.  ... więcej >>

Sympozium ZMECHANIZOWANE METODY BUDOWY TUNELI

odbyło się w sali Koncertowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie w dniu 5 września 2005 roku.  ... więcej >>

W przedstawionych referatach zawarte zostały w zasadzie wszystkie informacje i dane, które pozwalają w oparciu o doświadczenia z budowy pierwszej rury tunelu, z jednej strony na ocenę realizacji wymienionych działań, a z drugiej strony wskazują na różnice między założeniami, które legły u podstaw podjęcia określonych działań. Niezależnie od tego można w odniesieniu do wymienionych działań przedstawić następujące wnioski:

  1. W projekcie założono średnią wydajność drążenia bez wliczenia przerw technologicznych na wymianę narzędzi równą 6 m na dzień. Uzyskana rzeczywista wydajność, która osiągnęła wartość równą nawet 22 m/dzień, pozwala na przyjęcie średniej wydajności drążenia dla drugiej rury tunelu w granicach od 16 do 18 m na dzień. Wyjątek stanowi strefa glin o długości około 80 m, gdzie przewiduje się wydajność 6m/dzień. Oznacza to, że druga rura tunelu powinna być wydrążona w znacznie skróconym czasie wynoszącym około 95 dni. Projektowany czas wynosił 185 dni. Należy nadmienić, że uzyskano 25% zmniejszenie bentonitu, z tym jednak, że wzrosło o 12 % zużycie zaprawy do wypełnienia szczeliny między obudową i gruntem. Sprawa będzie wymagała dalszej analizy, mimo, iż uzyskane wyniki można uznać za zadawalające.
  2. Wytwórca prefabrykatów wdrożył technologię, która pozwoliła na zredukowanie liczby odrzuconych prefabrykatów do 30 na ogólną liczbę 3800 prefabrykatów wykonanych, przetransportowanych i wbudowanych w pierwszą rurę tunelu. Zwraca uwagę bardzo dokładna kontrola podczas realizacji prefabrykatów prowadzona tak przez wytwórcę prefabrykatów, jak i wykonawcę tunelu oraz nadzór autorski i inwestorski. Można założyć, że zachowanie wprowadzonych reżimów w trakcie produkcji i transportu zapewni realizacje drugiej rury tunelu bez przestojów, chociażby na skutek braku prefabrykatów na placu budowy. Nie można również wnieść uwag w odniesieniu do uszczelek zakładanych na tubingach. O ich skuteczności świadczy niezwykle mała liczba przecieków. Ale trzeba zadbać o to, aby ich w ogóle nie było.
  3. Niezwykle ważnym parametrem dla wszystkich uczestniczących w realizacji drążenia pierwszej rury tunelu były osiadania gruntu i budowli znajdujących się nad drążoną rurą tunelu. Osiadania te zostały dość dokładnie obliczone podczas projektowania tunelu. Można generalnie stwierdzić, że dzięki zastosowaniu odpowiednich ciśnień podparcia przodka, uzyskano osiadania, które wskazywały, iż 80% wszystkich punktów pomiarowych nie przekroczyło 70% wartości projektowanych osiadań. Można również przyjąć, że osiadania konstrukcji nabrzeży i zbiorników paliw, nie przekroczyły osiadań spodziewanych z tym, że wskazane byłoby wykonanie ponownych obliczeń osiadań, szczególnie w odniesieniu do torów poddĄwignicowych, dla których występuje znaczne zmniejszenie miąższości warstwy gruntu na które oddziałują ostrza pali. Jest to niewątpliwe doskonały temat, który mógłby być przedmiotem bardzo wartościowej pracy doktorskiej, a nawet habilitacyjnej. Należałoby zachęcić młodych naukowców do podjęcia takich tematów. Niewątpliwie pomiary osiadań i pomiary inklinometryczne, prowadzone podczas drążenia drugiej rury tunelu, pozwolą na dokładniejsze sprecyzowanie wniosków w sprawie sposobu odkształcenia obudowy tunelu, a więc jego owalizacji. Oznacza to, że prowadzenie obydwu rodzajów pomiarów podczas drążenia drugiej rury tunelu jest bezwzględnie konieczne z tym, że przed przystąpieniem do drążenia drugiej rury tunelu należałoby bardzo dokładnie przeanalizować istniejące wyniki pomiarów dla pierwszej rury, aby wprowadzić ewentualne zmiany do metody i częstotliwości pomiarów, względnie wyjaśnić stwierdzone nieliczne odchylenia od średnich wartości osiadań i przemieszczeń poziomych.

Podsumowując całe nasze Sympozjum należy z wielką satysfakcją stwierdzić, że przedstawione referaty uwidoczniły z jednej strony ogrom zadań, jakie stanęły przed projektantami, wykonawcami i nadzorem, a z drugiej strony wykazały, że w sposób bardzo profesjonalny i skuteczny poradzono sobie ze wszystkimi trudnościami i problemami, które podczas realizacji dotychczasowych elementów tunelu pod Martwą Wisłą wystąpiły. Zdobyliśmy wszyscy praktyczną wiedzę o sposobie i metodach realizacji tak skomplikowanego i złożonego obiektu budowlanego. Teraz chodzi o to, abyśmy uzyskane doświadczenia w pełni wykorzystali. Wierzę głęboko, że się nam to uda.

Na zakończenie chciałbym gorąco podziękować za liczny udział w Sympozjum. Szczególne podziękowanie należy się naszym Autorom referatów, którzy bezinteresownie poświęcili swój czas i wiedzę na przygotowanie naprawdę bardzo wartościowych referatów. Szczególne podziękowania należą się Organizatorom Sympozjum, których wielki wysiłek umożliwił nam dzisiejsze spotkanie. Kończę z głęboką wiarą, że spotkamy się pełni szczęścia na kolejnym sympozjum, które poświęcimy realizacji drugiej rury tunelu, a przede wszystkim wykonawstwu niesamowicie skomplikowanych przejść poprzecznych.


Strony 1 2 3